Jeżeli pralka pachnie stęchlizną mimo czyszczenia, nie uruchamiaj od razu kolejnego pustego programu. Po umyciu bębna, gumowego kołnierza i samej szuflady sprawdź cztery mniej oczywiste miejsca: wnękę i dysze nad szufladą na detergent, syfon oraz kanał płynu do płukania, wnętrze komory za filtrem wraz z pompą spustową, a następnie wąż odpływowy i jego podłączenie do kanalizacji, informuje Miele Experience. To właśnie tam może pozostawać wilgoć, detergent, włókna i zabrudzenia, których zwykły cykl czyszczący nie usuwa mechanicznie.
Najpierw ustal także rodzaj zapachu. Ciężka woń wilgoci i mokrych tkanin częściej prowadzi do miejsc, w których zalega woda z detergentem. Zapach przypominający kanalizację, szczególnie nasilający się podczas odpompowywania, kieruje uwagę na wąż, syfon i instalację odpływową. Jeżeli potrzebujesz najpierw wykonać podstawowe czyszczenie, kolejność czynności opisaliśmy w poradniku jak usunąć zapach z pralki bez uszkodzenia uszczelek. Gdy te oczywiste miejsca są już czyste, warto przejść poziom głębiej.
Zanim zaczniesz: sprawdź, kiedy zapach jest najmocniejszy
Nieprzyjemny zapach łatwiej zlokalizować przed kolejnym czyszczeniem niż po wlaniu do urządzenia środka zapachowego. Otwórz pustą, zimną pralkę po kilku godzinach postoju i kolejno sprawdź okolice szuflady, bębna oraz dolnej klapki filtra. Podczas następnego prania zwróć uwagę, czy woń nasila się właśnie w momencie wypompowywania wody.
| Gdzie lub kiedy pachnie najmocniej? | Co sprawdzić w pierwszej kolejności? |
|---|---|
| Po wyjęciu szuflady na detergent | Górne dysze i całą wnękę dozownika |
| Przy komorze płynu do płukania | Syfon, rurkę i kanał spływowy |
| Po otwarciu dolnej klapki | Komorę filtra i okolice wirnika pompy |
| Podczas odpompowywania | Wąż odpływowy, syfon i podłączenie kanalizacji |
Jeżeli zapach nasila się przede wszystkim podczas odpompowywania, zacznij od odpływu, a nie od kolejnego mycia bębna.
1. Wnęka po szufladzie: sufit, dysze i tylna część komory
Wyjęcie i umycie szuflady to dopiero połowa pracy. Wnęka po szufladzie na detergent jest stale zwilżana wodą, a w jej górnej części znajdują się otwory lub dysze doprowadzające wodę do poszczególnych komór. Na ich krawędziach oraz na ścianach wnęki mogą pozostawać osady detergentu i kamienia. Z zewnątrz ich nie widać, ponieważ trzeba całkowicie wyjąć szufladę i zajrzeć do środka.
Instrukcje Miele wprost wskazują na czyszczenie nie tylko dozownika, lecz również jego obudowy i znajdujących się w niej dysz. Do dostępnych miejsc najlepiej użyć miękkiej szczotki lub szczotki do butelek oraz ciepłej wody, o ile instrukcja konkretnego modelu nie zaleca inaczej. Nie wlewaj natomiast dużej ilości płynu czyszczącego bezpośrednio w głąb obudowy i nie używaj twardych, ostrych narzędzi.
„Use a bottle brush to remove detergent residues and limescale from the jets inside the detergent dispenser drawer compartment.” — instrukcja obsługi Miele
Po oczyszczeniu przetrzyj dostępne powierzchnie i pozostaw szufladę wysuniętą, aby komora wyschła. Jeżeli brudny nalot wraca szybko albo woda nie spłukuje detergentu równomiernie, przyczyna może dotyczyć również zatkanych otworów doprowadzających wodę.
Czysta szuflada nie oznacza jeszcze czystej wnęki, do której jest wsuwana.
2. Syfon i kanał płynu do płukania mogą wyglądać czysto tylko z góry
Drugim pomijanym punktem jest syfon komory płynu do płukania. W wielu szufladach znajduje się wyjmowany element, pod którym przebiega niewielka rurka lub kanał. Płyn zmiękczający jest gęsty, dlatego po wielokrotnym dozowaniu może pozostawiać warstwę osadu właśnie wewnątrz tego elementu. Samo przepłukanie całej szuflady pod kranem nie musi jej usunąć.
Wyjmij syfon zgodnie z instrukcją swojej pralki, umyj go ciepłą wodą, a następnie oczyść również rurkę, na którą jest nakładany, i kanał prowadzący płyn. Miele zaleca osobne czyszczenie tych części. Jeśli płyn do płukania zostaje w szufladzie, pojawia się w niej woda albo jest pobierany tylko częściowo, pomocna będzie także instrukcja co zrobić, gdy pralka nie pobiera płynu do płukania.
Po myciu element trzeba prawidłowo osadzić. Źle założony syfon może zmienić sposób opróżniania komory, dlatego nie wciskaj go na siłę i nie zamieniaj elementów między przegródkami. Jeżeli instrukcja modelu przewiduje ich demontaż, trzymaj się dokładnie opisanej kolejności.
3. Filtr jest czysty, ale co znajduje się za nim?
To częsty scenariusz: filtr został wykręcony, dokładnie wypłukany i wygląda jak nowy, a zapach pozostał. Powodem może być komora filtra i pompa spustowa. Po wyjęciu filtra w głębi obudowy nadal mogą znajdować się nitki, włosy, drobne przedmioty oraz zabrudzenia zatrzymujące wilgoć.
Przed rozpoczęciem czynności wyłącz urządzenie i sprawdź instrukcję swojego modelu. Przy otwieraniu filtra może wypłynąć woda, dlatego przygotuj płaskie naczynie i chłonny ręcznik. Jeśli wcześniej wykonywano gorący program, poczekaj, aż woda ostygnie. Dopiero po bezpiecznym opróżnieniu układu można wyjąć filtr.
Wsparcie techniczne Miele Polska przy czyszczeniu pompy spustowej zaleca po wyjęciu filtra usunąć ciała obce z wnętrza i sprawdzić, czy łopatki pompy mogą się swobodnie obracać.
„Sprawdzić, czy łopatki pompy spustowej łatwo się obracają.” — Miele Polska
Nie chodzi przy tym o rozbieranie pompy. Usuń wyłącznie zabrudzenia, do których przewidziano dostęp serwisowy użytkownika. Po zakończeniu dokładnie zamontuj filtr, ponieważ źle wkręcony może spowodować wyciek. Jeśli wirnik jest zablokowany, pompa głośno pracuje, pralka pozostawia wodę albo sygnalizuje problem z odpływem, potrzebna może być dalsza diagnostyka.
Nie demontuj pompy, opasek ani wewnętrznych przewodów tylko po to, aby znaleźć źródło zapachu. To etap dla serwisu.
4. Wąż odpływowy i syfon kanalizacyjny — źródło może być poza bębnem
Jeżeli trzy poprzednie miejsca są czyste, sprawdź wąż odpływowy pralki oraz miejsce, w którym łączy się on z instalacją. Przewód ukryty za urządzeniem łatwo przeoczyć, a jego zagięcie lub problem z odprowadzaniem wody może sprzyjać pozostawaniu jej w układzie. Miele przy problemach z odpływem zaleca sprawdzić m.in., czy wąż nie jest załamany i czy sposób montażu odpowiada wymaganiom danego modelu.
Nie należy przy tym stosować jednej uniwersalnej wysokości podłączenia dla wszystkich pralek. Wartość trzeba sprawdzić w instrukcji konkretnego urządzenia. Samodzielnie można bezpiecznie obejrzeć dostępny odcinek węża: czy nie jest ściśnięty za pralką, mocno zagięty, pęknięty albo zawilgocony przy połączeniu.
Drugą stroną problemu jest instalacja kanalizacyjna. Jeżeli woń przypomina ścieki, pojawia się także przy umywalce lub prysznicu albo towarzyszy jej bulgotanie w odpływie, problem może nie leżeć w samej pralce. W takim przypadku przydatny będzie poradnik o tym, gdzie szukać źródła zapachu kanalizacji w mieszkaniu.
Nie odłączaj węża od kanalizacji bez przygotowania miejsca na wodę i bez sprawdzenia zasad montażu. Nie zalewaj go też przypadkowymi środkami do udrażniania rur — producent pralki może nie dopuszczać ich kontaktu z elementami urządzenia. Jeśli zapach wraca bezpośrednio z instalacji albo syfon jest niedrożny, właściwym rozwiązaniem jest usunięcie problemu hydraulicznego.
Co zrobić po znalezieniu źródła, żeby stęchlizna nie wróciła?
Po mechanicznym usunięciu osadów można wykonać pełny program pielęgnacyjny przewidziany przez producenta. Miele przy nieprzyjemnym zapachu zaleca program Czyszczenie urządzenia albo odpowiedni gorący program, a w swoim poradniku dotyczącym zapachu pralki wskazuje również na regularne pranie w temperaturze powyżej 60°C. Nie oznacza to jednak, że każdą odzież należy prać tak gorąco — cykl pielęgnacyjny wykonuje się zgodnie z instrukcją urządzenia, bez delikatnych tkanin.
Jeżeli wcześniej uruchamiany był program czyszczący, ale zapach pozostał, sprawdź także jego ustawienia. Miele zwraca uwagę, że program Czyszczenie urządzenia nie powinien być skracany funkcją Quick oraz że powinien zostać wykonany ze środkiem przewidzianym w instrukcji albo odpowiednim uniwersalnym detergentem w proszku.
Po zakończeniu prania pozwól urządzeniu wyschnąć. Producent zaleca pozostawianie drzwi i komory detergentu lekko otwartych.
„Pozostawić drzwiczki i komorę spłukiwania środków piorących nieco otwarte, żeby mogły schnąć.” — Miele Polska
Jeżeli pralka ma automatyczny system dozowania detergentu, sprawdź także jego wymagania konserwacyjne. W urządzeniach z TwinDos dłuższa przerwa w używaniu może wymagać programu konserwacyjnego systemu. Nie próbuj natomiast samodzielnie rozłączać jego wewnętrznych przewodów.
Na koniec obserwuj również samo pranie. Jeżeli pusty bęben nie pachnie, ale stęchlizna wraca dopiero z wilgotnych tkanin, źródłem mogą być zabrudzone włókna, zbyt wolne suszenie albo pozostałości detergentu. Osobno opisaliśmy, dlaczego ręczniki mogą ponownie pachnieć stęchlizną po zwilżeniu.
Jeśli zapach z pralki wraca po czyszczeniu mimo sprawdzenia wszystkich dostępnych miejsc, a urządzenie dodatkowo wolno odpompowuje wodę, zgłasza błąd odpływu, przecieka albo pracuje inaczej niż wcześniej, dalsze rozbieranie sprzętu nie jest dobrym krokiem. Osad może znajdować się w niedostępnej części układu hydraulicznego albo problem może dotyczyć samej instalacji. Wtedy bezpieczniejsza jest diagnoza serwisowa lub hydrauliczna.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego pralka śmierdzi, skoro bęben i uszczelka są czyste?
Źródło może znajdować się poza widoczną częścią bębna: we wnęce dozownika, syfonie płynu do płukania, komorze pompy albo odpływie. Pusty gorący cykl nie zastępuje mechanicznego usunięcia osadu z miejsc, do których woda podczas programu dociera słabiej.
Czy sam program czyszczenia pralki powinien usunąć zapach?
Nie zawsze. Program pielęgnacyjny pomaga oczyścić układ, ale jeśli w filtrze, dozowniku lub odpływie pozostają fizyczne zabrudzenia, zapach może wrócić. Program trzeba też wykonywać zgodnie z instrukcją producenta, bez nieprzewidzianego skracania cyklu.
Dlaczego po wyczyszczeniu filtra pralka nadal pachnie stęchlizną?
Sam filtr jest tylko jednym elementem odpływu. Po jego wyjęciu warto zgodnie z instrukcją sprawdzić dostępne wnętrze komory pompy oraz obecność ciał obcych przy wirniku. Jeśli urządzenie źle odpompowuje wodę, potrzebna może być diagnostyka serwisowa.
Jak rozpoznać, że zapach pochodzi z kanalizacji, a nie z pralki?
Woń kanalizacyjna często jest ostrzejsza i może nasilać się podczas wypompowywania wody. Jeśli podobnie pachnie przy umywalce, prysznicu lub innym odpływie albo słychać bulgotanie, należy sprawdzić również syfony i instalację kanalizacyjną.
Czy można zostawiać drzwiczki pralki otwarte po każdym praniu?
Producent może zalecać pozostawienie drzwi i szuflady lekko otwartych, aby wilgotne elementy mogły wyschnąć. Trzeba jednak uwzględnić bezpieczeństwo dzieci i zwierząt oraz zalecenia instrukcji konkretnego modelu.
Kiedy zapach z pralki oznacza, że trzeba wezwać serwis?
Gdy zapach utrzymuje się mimo prawidłowego czyszczenia i towarzyszy mu zaleganie wody, błąd odpływu, nietypowy hałas pompy lub wyciek, nie należy samodzielnie rozbierać układu hydraulicznego. W takim przypadku przyczyna może znajdować się w części urządzenia niedostępnej do konserwacji przez użytkownika.
O tym i innych przydatnych informacjach możesz przeczytać na naszej stronie internetowej. Polecamy również lekturę: Kołdra zimowa po pół roku w szafie: kiedy trzeba ją wyprać, a kiedy wystarczy wietrzenie